Procedures: Rechters, advocaten, ambtenaren, managers en uitvoerders zweren erbij. Ze brengen ingewikkelde maatschappelijke problemen namelijk terug tot hanteerbare en controleerbare proporties, ontdaan van emoties en valse sentimenten. Procedures verhogen de efficiëntie.
Procedures hebben echter ook grote nadelen. Ze doden de creativiteit: het vinden van nieuwe oplossingen voor oude problemen. Ze maken dat mensen één dimensionaal en volgtijdelijk gaan denken. Jongleren met één kegel tegelijk in plaats van met vijf door elkaar. Bovendien maskeren procedures de onderliggende problemen en verhinderen ze dat verantwoordelijke lieden échte keuzes maken.
In de asielzoekerprocedure gaat het er bijvoorbeeld niet om dat jonge circusartiesten in Ethiopië als slaaf behandeld worden, zwaar onderbetaald, hoewel er veel geld van Nederlandse Goede Doelen organisaties naar toe gaat. Nee, het draait louter om de procedure. Kunnen mensen hard maken wie ze zijn, wat ze hier komen zoeken en door wie ze hoe vaak verkracht zijn? Wordt iemand op één inconsistentie betrapt, dan maakt dat zijn of haar hele verhaal ‘ongeloofwaardig’.
Voor asielzoekers wordt een dubbele oxer geplaatst in de vorm van twee interviews door verschillende IND-medewerkers, die maar op één ding uit zijn: aantonen dat verhalen inconsistent zijn en dus niet kloppen. Een derde IND-medewerker, die de betreffende asielzoeker niet gezien heeft, is er in getraind om de oneffenheden bloot te leggen, die van de asielzoeker een leugenaar maken die zo snel mogelijk het land weer uit moet.
Van de rechter hoeft de asielzoeker geen steun te verwachten. Die heeft zich laten inzwachtelen door de wetgevende macht. Rechters hebben van de wetgever (regering en parlement) slechts beperkte manoeuvreerruimte gekregen. Ze controleren of de IND zich aan het ‘toetsingskader’ gehouden heeft. Kan de IND dat niet goed aantonen, dan moeten de ambtenaren hun werk overdoen. De asielzoeker kan dan in tweede instantie alsnog met de procedurelasso gevangen en afgevoerd worden. De Rechtsprekende Macht heeft zich bij de beperkte speelruimte neergelegd: voor het leven benoemd om aan de leiband van politici als Wilders & Co(hen) te lopen, met als excuus dat we in een democratie leven.
De asielzoeker wordt, met medewerking van de Rechtsprekende Macht, systematisch geanonimiseerd en geneutraliseerd. Het is geen mens van vlees en bloed meer, die ’s nachts wakker ligt van het verleden, die de vernedering van een groepsverkrachting of verloren verwanten door z’n hoofd voelt gaan. Nee, de asielzoeker is een nummer, dat door uitvoerders (IND, COA, Dienst Terugkeer en Vertrek) moeiteloos ingepast kan worden in tal van procedures, alsmede de boekhouding, de monitoring, et cetera.
De Trias Politica werkt niet zoals de verlichte Fransman Charles Montesquieu dat bedoeld had. De drie machten – de wetgevende, de rechtsprekende en de uitvoerende – zijn niet gescheiden. Ze corrigeren elkaar dientengevolge dan ook niet, maar versterken elkaar in dezelfde richting. Rechters wegen niet af wat het te verwachten lot van de asielzoeker is na terugzending ten opzichte van de kans op een menswaardig en werkzaam leven alhier. Nee. Rechters volgen louter de stappen van de IND en kijken of er niet ergens een misstap in de procedure is gemaakt. De advocaat die de asielzoeker toegewezen krijgt, is meestal een sociaal advocaat, die prima thuis is in medemenselijkheid, maar het procedurespel niet zo goed beheerst als de IND-medewerker en de rechter.
De eendimensionale benadering van de asielzoeker maakt dat Nederland niet zoveel verschilt van de autocratieën in de Arabische landen en Afrika. Echte vrijheid om belangen tegen elkaar af te wegen hebben rechters niet. Ze zitten vastgesnoerd aan de wetgever en de uitvoerder. Iedereen voegt zich naar de politieke grillen van de dag. In het Onvrije Westen geldt het primaat van de wet. En die wordt voor Nederland in Den Haag gemaakt. Waart er een voor vreemdelingen vijandige geest door de Residentie, dan volgen rechters, advocaten en uitvoerders die blindelings, als lemmingen. Duikt de voorste lemming in de afgrond, dan volgt de rest. Machinaal en kritiekloos.
nonfiXe
24 augustus 2009
Plaats een reactie for “Primaat van de wet I”